Ik weet het nog zo goed. Zomer 2016. Mijn zoon heeft deze foto gemaakt en je ziet gewoon hoe moe ik ben en hoe geïrriteerd.

Het voelde alsof ik geen huid meer had. Alsof alles tien keer zo hard binnen kwam.

Mijn dochter Lucy heeft 2 jaar lang oorontstekingen gehad en maakte mij soms 8 keer per nacht wakker. Overdag waren we allebei prikkelbaar, moe en chagrijnig.

Ik ben normaal gesproken niet iemand die snel gestrest is. Ik kan heel veel aan. Ik ben de rots. Ik help. Ik zorg. Ik ontzorg.

Mooi toch? Niks mis mee…. Behalve toen het ten koste ging van mezelf.

Mijn man kon het niet aan naast zijn werk, dus ik deed alle nachtdiensten. Hij sliep op zolder.

Heftig. heftig. heftig.

Ik voelde me  overdag duizelig, had hitte aanvallen, was vergeetachtig en had een kort lontje.

Het liefste wilde ik ontsnappen. Weg. Maar dat kan niet. De verantwoordelijkheid voor een kind is 24 uur per dag en met mijn jongste dochter was dat letterlijk zo. Ik vreesde de nachten. Was bang om naar bed te gaan. Bang om weer gewekt te worden.

Het is misschien niet iets dat je graag toegeeft als moeder, maar ik wilde niets liever dan wegrennen.  Wegwezen.  Ik wilde het wel uitschreeuwen: “kan iemand even overnemen?”

In deze periode heb ik het niet goed gedaan. Ik zat vast in mijn veilige gedragspatroon van de helper en zorgde niet voor mezelf.

Ik scoorde maar liefst 18 signalen op de stress test

HEFTIG. HEFTIG.HEFTIG.

Maar…… ik heb hier veel van geleerd.

Omdat ik mezelf altijd wil blijven ontwikkelen en graag toegeef wanneer ik hulp nodig heb, heb ik hulp gezocht van een psycholoog.

Ik schrok van de diagnose; de hoeveelheid en het type signalen wezen op een (lichte) depressie.

Ik??? Maar ik ben de rots! Ik heb veel inzichten opgedaan en heb gedaan wat mij werd verteld. Rusten. Leuke dingen doen die goed voor me zijn. Grenzen aangeven. Delegeren. Hulp vragen. Kwetsbaar durven zijn.

En het allerbelangrijkste is: tapping.

Een simpele tool, die je helpt de lichamelijke onrust van opgeslagen emoties los te laten.  

 

Ik heb dan ook de 18 signalen nu teruggedrongen naar (vandaag) 1 signaal; vermoeidheid. Mijn dochter maakt mij gemiddeld nog steeds wel 2 keer wakker en het ouderschap überhaupt vraagt gewoon veel van de moderne vrouw.

Ik wil me naast het huishouden en kinderen opvoeden ook aantrekkelijk voelen, mijn ambities waarmaken, weekendjes weg met vriendinnen en heb ik het nodig om soms helemaal los te gaan op een feestje. Ik heb een zekere mate van vrijheid nodig in mijn leven. Anders voel ik me niet senang.

Ik weet wat het is en ik weet hoe je eruit moet komen. 

En ik geloof dat je ondanks de omstandigheden, hoe onmogelijk en onoverbrugbaar ze ook lijken, je zelf weer de touwtjes in handen kunt nemen.

Dat JIJ de kracht in je hebt om jezelf op te rapen.

Herken jij je in mijn verhaal en wil jij werken aan je weerbaarheid en jezelf weer opbouwen?

Gun jezelf dan deelname aan dit programma.

Ik geloof dat ik jou kan helpen en ik gun het je ook zo om je ook weer senang te voelen!

Op 16 september begint het coachingsprogramma:  in 1 maand je stress de baas.

Tot 22 juli kun je nog de 100 euro earlybird korting krijgen, dus ….